“O zaman yaşadığım mutluluğun sonuna geldigimizi, bunun bu güzel âlemden ayrılış zamanı olduğunu ruhumda derinden hissettim. Son hızla çınar ağacına doğru gidiyorduk. Bizi o hedefe Füsun kilitlemişti. Böyle hissettim, kendime onunkinden başka bir gelecek de görmüyordum artık. Nereye gidiyorsak onunla birlikte gidiyorduk ve bu dünyadaki mutluluğun kaçırmıştık. Çok yazık olmuştu, ama bu sanki kaçınılmaz bir şeydi.”