Neydi bu dünyanın anlamı? Şaşkındım. Amaç neydi? Erişebilmek için ne yapabilirdik? Zorba’ya bakılırsa, insanın da, doğanın da amacı sevinçler yaratmaktı. Kimileri bunu “bir ruh yaratmak” diye belirtiyorlar. Sonuçta aynı şeyler bunlar. İyi ama, neden? Ne adına? Beden çözülüp dağılınca “ruh” diyebileceğimiz bir şey kalacak mı geriye? Yoksa ölümsüzlük baharına duyduğumuz o sönmeyen özlemimiz mi gerçek olan? Hangisi doğru? Ölümsüz oluşumuz mu, yoksa kısacık yaşamımız boyunca ölümsüz birtakım şeylerin buyruğunda kalışımız mı?
Kitap sayısı bir elin parmağını geçmemiş herkesi takip etmişim o etmemiş işe bak! Zaten 1k’da kendini Twitter zannetmeye başlamış. Tanınmışlara kırmızı tikler falan yakışıyor mu kitap platformuna?
İnsan bu demektir! Acı duyduğu zaman, gerçek iri gözyaşları döken, sevinirken de sevincini, ince, metafizik eleklerden geçirerek onu boşuna harcamayan, sıcakkanlı ve sağlam kemikli insan!