Emrullah GÜLSÜN
@EmrGlsn
Dünyada ki günlük işlerin stresinden kurtulmak için kitapları seçtim.
AVCILAR'ın yazarı
Laborant
Önlisans
Kütahya Merkez
Kütahya merkez, 24 Şubat 1998
35 okur puanı
Ocak 2024 tarihinde katıldı
Anlatmayı en çok sevdiğim anım. Lisans dönemindeydim sanırım. Yaz ayları olmalı. Memleketteydim. Bir kitaba çok sinirlenmiştim. Bulduğum her yerine notlar yazıyor, bir yandan da bağıra çağıra konuşuyordum. Abimin geldiğini fark ettim ama umursamadım. "N'apıyorsun?" dedi. "Abi" dedim, "çok sinirliyim. Uğraşma hiç çekemem." Yere baktı. Sayfa, benim yazılarla kaplı. O gün söylediği cümleyi ömrüm boyunca hatırlayacağım. "Kitapla kavga mı ediyorsun sen mal?"
Bu kitabı, başka sebepler yanında en çok ismi için almıştım. Çünkü benim umarım artık yani sonunda yayımlanacak kitabımın içeriğiyle kıyısından köşesinden bir şekilde ve bir miktar örtüşüyor. (Şu ara en çok düşündüğüm ve beni her seferinde hayretler içinde bırakan konu da bu. Sürekli yazıyoruz. Aynı konuları aynı kelimelerle. Ama her seferinde farklı şeyler anlatıyoruz. Tabi ki özgünlük bir kuruntu. Ve tabi ki insan zihninin çalışma şekli her yerde aynı.)
Kitabın ortalarında sosyal medya tanıtımları ve buradaki inceleme yazılarını okudum ve kendimden şüphe ettim. Ben mi anlamıyorum acaba? Ben mi fark edemedim? Ben mi hâkim olamadım konuya? Ama kitap elimde şu an. Kenarına köşesine aldığım notlara bakıyorum. Bunları yazma sebeplerimi tekrar gözden geçiriyorum. Sonuç değişmiyor.
Kitabın başında yazarının bir notu var. Yazarlığa geri dönmesini sağlayanlara teşekkür ediyor. Sonunda okurun düşüncelerini iletmesini istediği bir de adres bırakıyor. Ben bunu buradan genel olarak birkaç madde ile yapacağım.
1.) Ele alınan konunun güzel romanlar için kaliteli malzeme verme potansiyeli var. Ama bu potansiyel harcanmış. Nasıl? Bir roman çıkacak konuyu kişilerin diyaloglarında görüyoruz. Sürekli bir oldu bitti havası var. Bunu kaç kez yazdım bilmiyorum. Konular işlenmiyor. Her şey havada kalmış. Diyaloglarda okumak yerine
Emrullah GÜLSÜN isimli okura yanıt verildi
Emrullah GÜLSÜN
Demet Yılmaz Evet geri dönüşler yazarı çok etkiliyor bende üç beş defa yazdım silmiştim çok önceden wattpadde , sonra bir karar aldım ne yazarsam oraya da yükleyeceğim diğe Avcıların tüm devam kitaplarini kitabın içinde ki dört kurguyu da orada yazmaya başladım. Vakit bulsam daha fazla yazardım ama artık bulduğum vakitlerde yazıyorum öyle yani , yine aklınıza takılan bir şeyler olduğunda sorabilirsiniz çünkü bir an yayınevi de istiyor kurguyu silmeyi 3-4 bin okunmuş silinmesine üzüldüm yani
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Anlatmayı en çok sevdiğim anım. Lisans dönemindeydim sanırım. Yaz ayları olmalı. Memleketteydim. Bir kitaba çok sinirlenmiştim. Bulduğum her yerine notlar yazıyor, bir yandan da bağıra çağıra konuşuyordum. Abimin geldiğini fark ettim ama umursamadım. "N'apıyorsun?" dedi. "Abi" dedim, "çok sinirliyim. Uğraşma hiç çekemem." Yere baktı. Sayfa, benim yazılarla kaplı. O gün söylediği cümleyi ömrüm boyunca hatırlayacağım. "Kitapla kavga mı ediyorsun sen mal?"
Bu kitabı, başka sebepler yanında en çok ismi için almıştım. Çünkü benim umarım artık yani sonunda yayımlanacak kitabımın içeriğiyle kıyısından köşesinden bir şekilde ve bir miktar örtüşüyor. (Şu ara en çok düşündüğüm ve beni her seferinde hayretler içinde bırakan konu da bu. Sürekli yazıyoruz. Aynı konuları aynı kelimelerle. Ama her seferinde farklı şeyler anlatıyoruz. Tabi ki özgünlük bir kuruntu. Ve tabi ki insan zihninin çalışma şekli her yerde aynı.)
Kitabın ortalarında sosyal medya tanıtımları ve buradaki inceleme yazılarını okudum ve kendimden şüphe ettim. Ben mi anlamıyorum acaba? Ben mi fark edemedim? Ben mi hâkim olamadım konuya? Ama kitap elimde şu an. Kenarına köşesine aldığım notlara bakıyorum. Bunları yazma sebeplerimi tekrar gözden geçiriyorum. Sonuç değişmiyor.
Kitabın başında yazarının bir notu var. Yazarlığa geri dönmesini sağlayanlara teşekkür ediyor. Sonunda okurun düşüncelerini iletmesini istediği bir de adres bırakıyor. Ben bunu buradan genel olarak birkaç madde ile yapacağım.
1.) Ele alınan konunun güzel romanlar için kaliteli malzeme verme potansiyeli var. Ama bu potansiyel harcanmış. Nasıl? Bir roman çıkacak konuyu kişilerin diyaloglarında görüyoruz. Sürekli bir oldu bitti havası var. Bunu kaç kez yazdım bilmiyorum. Konular işlenmiyor. Her şey havada kalmış. Diyaloglarda okumak yerine
Emrullah GÜLSÜN isimli okura yanıt verildi
Emrullah GÜLSÜN
Demet Yılmaz Neden kurgunuzu wattpadden kaldırdınız keşke dursaydı ilk birkaç bölümünü okuyayım dedim kaldırmışsınız bölümleri yayınevi istemiş olabilir ama eserin orda durması da gerekiyor benceAnlatmayı en çok sevdiğim anım. Lisans dönemindeydim sanırım. Yaz ayları olmalı. Memleketteydim. Bir kitaba çok sinirlenmiştim. Bulduğum her yerine notlar yazıyor, bir yandan da bağıra çağıra konuşuyordum. Abimin geldiğini fark ettim ama umursamadım. "N'apıyorsun?" dedi. "Abi" dedim, "çok sinirliyim. Uğraşma hiç çekemem." Yere baktı. Sayfa, benim yazılarla kaplı. O gün söylediği cümleyi ömrüm boyunca hatırlayacağım. "Kitapla kavga mı ediyorsun sen mal?"
Bu kitabı, başka sebepler yanında en çok ismi için almıştım. Çünkü benim umarım artık yani sonunda yayımlanacak kitabımın içeriğiyle kıyısından köşesinden bir şekilde ve bir miktar örtüşüyor. (Şu ara en çok düşündüğüm ve beni her seferinde hayretler içinde bırakan konu da bu. Sürekli yazıyoruz. Aynı konuları aynı kelimelerle. Ama her seferinde farklı şeyler anlatıyoruz. Tabi ki özgünlük bir kuruntu. Ve tabi ki insan zihninin çalışma şekli her yerde aynı.)
Kitabın ortalarında sosyal medya tanıtımları ve buradaki inceleme yazılarını okudum ve kendimden şüphe ettim. Ben mi anlamıyorum acaba? Ben mi fark edemedim? Ben mi hâkim olamadım konuya? Ama kitap elimde şu an. Kenarına köşesine aldığım notlara bakıyorum. Bunları yazma sebeplerimi tekrar gözden geçiriyorum. Sonuç değişmiyor.
Kitabın başında yazarının bir notu var. Yazarlığa geri dönmesini sağlayanlara teşekkür ediyor. Sonunda okurun düşüncelerini iletmesini istediği bir de adres bırakıyor. Ben bunu buradan genel olarak birkaç madde ile yapacağım.
1.) Ele alınan konunun güzel romanlar için kaliteli malzeme verme potansiyeli var. Ama bu potansiyel harcanmış. Nasıl? Bir roman çıkacak konuyu kişilerin diyaloglarında görüyoruz. Sürekli bir oldu bitti havası var. Bunu kaç kez yazdım bilmiyorum. Konular işlenmiyor. Her şey havada kalmış. Diyaloglarda okumak yerine
Emrullah GÜLSÜN isimli okura yanıt verildi
Emrullah GÜLSÜN
Demet Yılmaz Siz de mi wattpadde yazıyorsunuz ? Yakında çıkacak olan kitabınız Tarikat : Çağrı mı ? Umarım hak ettiği değeri bulur ben vakit buldukça okuyacağım. Umarım hak ettiği değeri görür çünkü bu ülkede yazar olmak zor biliyorsunuzAnlatmayı en çok sevdiğim anım. Lisans dönemindeydim sanırım. Yaz ayları olmalı. Memleketteydim. Bir kitaba çok sinirlenmiştim. Bulduğum her yerine notlar yazıyor, bir yandan da bağıra çağıra konuşuyordum. Abimin geldiğini fark ettim ama umursamadım. "N'apıyorsun?" dedi. "Abi" dedim, "çok sinirliyim. Uğraşma hiç çekemem." Yere baktı. Sayfa, benim yazılarla kaplı. O gün söylediği cümleyi ömrüm boyunca hatırlayacağım. "Kitapla kavga mı ediyorsun sen mal?"
Bu kitabı, başka sebepler yanında en çok ismi için almıştım. Çünkü benim umarım artık yani sonunda yayımlanacak kitabımın içeriğiyle kıyısından köşesinden bir şekilde ve bir miktar örtüşüyor. (Şu ara en çok düşündüğüm ve beni her seferinde hayretler içinde bırakan konu da bu. Sürekli yazıyoruz. Aynı konuları aynı kelimelerle. Ama her seferinde farklı şeyler anlatıyoruz. Tabi ki özgünlük bir kuruntu. Ve tabi ki insan zihninin çalışma şekli her yerde aynı.)
Kitabın ortalarında sosyal medya tanıtımları ve buradaki inceleme yazılarını okudum ve kendimden şüphe ettim. Ben mi anlamıyorum acaba? Ben mi fark edemedim? Ben mi hâkim olamadım konuya? Ama kitap elimde şu an. Kenarına köşesine aldığım notlara bakıyorum. Bunları yazma sebeplerimi tekrar gözden geçiriyorum. Sonuç değişmiyor.
Kitabın başında yazarının bir notu var. Yazarlığa geri dönmesini sağlayanlara teşekkür ediyor. Sonunda okurun düşüncelerini iletmesini istediği bir de adres bırakıyor. Ben bunu buradan genel olarak birkaç madde ile yapacağım.
1.) Ele alınan konunun güzel romanlar için kaliteli malzeme verme potansiyeli var. Ama bu potansiyel harcanmış. Nasıl? Bir roman çıkacak konuyu kişilerin diyaloglarında görüyoruz. Sürekli bir oldu bitti havası var. Bunu kaç kez yazdım bilmiyorum. Konular işlenmiyor. Her şey havada kalmış. Diyaloglarda okumak yerine
Emrullah GÜLSÜN
Selamlar siz akademisyen gözüyle bakıyorsunuz ve hiç bir şekilde yazılanları elestrileri yanlış anlamıyorum. Kitap kusursuz diğe bir iddiam yok yazma potansiyeli olan biriyim ama bunu ilk kitaba yansitamadim çünkü yayinevimle kararımız dört kurgumu bir araya toparlamakti. Bundan sonradan pisman oldum mu evet ama olan oldu ve ilk kitap basıldı. Tek bir kurgudan daha derin bir içerik çıkacağına şüphem yok. Yazar olmak uzun ve sabır isteyen bir süreç , kitabınız ciktiginda haber verirseniz sevinirim. Instagram da ben artık ilkkitapta yapamadigimi yaptım ve kitabı derinlestirdim. Bunu biraz geriden gelmek olarak da algılayabiliriz. Geriden geliyor ama yeni kitaplar daha güzel olacak. Eleştiri kabul edemeyecek olsaydım yazar olmazdım. Herkes sevecek herkes beğenecek diğe bir kural yok yanlış anlamayın ama ben fırsat buldukça yazmaya devam edeceğim. Saglicakla kalın.