Emrah Diler
@Emrah49
Kim var imiş biz burada yoğ iken.
Şu anda okuduğu kitaplar
Reklam
…
Elinde tuttuğu saten kalemtraşla açıyor beni ölüm
Hizaya girmiş ruhlar önünde, hazırolda kalbim
Acı ile mutluluğun arasinda, hıçkırık tutmuş bir virgül gibi duruyor insan,
oradaki kelimelerden ayrı, oradaki mânalardan uzak.
Kendisini tedavi ettikten sonra, ok yarası aldığı ayağının aksadığını fark etti ve yorgunlukta üstüne karabasan gibi çöktüğünden uyumaya karar verdi. Bu sırada tek düşündüğü hadise, topal kaldığı için kimsenin artık ona saygı duymayacağı, hayal ettiği büyük orduları kuramayacağıydı.
Topal birine kim itimat eder, kim ciddiye alır diyerek düşünürken, o sırada sırtında kendinin üç misli büyüklüğünde bir ' ot parçasını taşımaya çalışan karıncayı görür. Timur az önceki düşüncelerini bir kenara bırakarak güçlükle bir yığıntıyı çıkmaya çalışan karıncaya odaklanmış, onun azmi ve kuvvetini hayretler içinde seyretmeye başlamıştı. Karınca, yığıntıya çıkmaya çalışırken geri düşüyor, tekrar tekrar sırtına ot parçasını alıp yeniden çıkmaya çalışıyordu. Defalarca denedikten sonra karınca yığıntıyı aşarak yoluna devam etti. Bu hadiseye şahit olan Timur'u karıncanın bu azmi utandırmıştı.
Hemen yerinden doğrularak, topal ayağına aldırmadan yeniden harekete geçti. Kaldığı yerden devam etme kararı alıp, düzenli bir ordu kurmanın planlarını yaptı. O günden sonra tek bir savaş dahi kaybetmeden büyük bir İmparatorluğu sıfırdan kendi çabasıyla kurdu.
