Aşkın pazarını seyre dururken
Nigâha düş olup cananı buldum
Can erdi vuslata ref oldu nikâb
Yakub’um Yusuf’u Kenan’ı buldum.
Muhyiddin Abdâl
Nigâh : Bakış
Ref oldu: Yok oldu
Nikâb : Yüz örtüsü
Gülyüzlü sevdiğim neden incindin
Araya söz katan eldir efendim
Bana bergüzar ver kapına geldim
Bu aşık kapında kuldur efendim.
Âşık Sülük Hüseyin ( XVll.yy )