Susuz,soğuk dudaklardan döküldü birkaç hece.
Bak, gökyüzü berrak,yağmur var ve ıslantılı
Her dervişin dimağında yer eden bir bilmece.
Yıl 57,yer Nedim divanında bir gece.
Huzurlu bir ses yükseliyor sıla-i Rahim’den.
Ölmenin tam zamanı hazır hava güzelken.
Çeşminden dökülmüş doğarken kıvırcık saçların,
Bir ezanla fısıldanmış en güzel isim ; adın.