Emre 12

Emre 12
@Emre3412
Bugün cuma namazında Hoca namazdan önce camide Fetih Suresi’ni okuyordu, sonuna denk geldik. Ardından dua etti, özellikle Gazze için dua etti. Ezan okundu, namaz başladı. Namazda Fatiha’dan sonra Bakara Suresi’nden ayetler okudu ve ağlamaya başladı zor kıldırdı namazı. Okuduğu ayetler de sanki bugünün halini anlatıyordu: “Ey iman edenler! Sabırla ve namazla yardım dileyin. Şüphesiz Allah sabredenlerle beraberdir.” (Bakara, 153) “Allah yolunda öldürülenlere ‘ölüler’ demeyin; bilakis onlar diridirler, fakat siz fark edemezsiniz.” (Bakara, 154) “Andolsun ki sizi biraz korku, açlık, mallardan, canlardan ve ürünlerden eksiltmekle imtihan edeceğiz. Sabredenleri müjdele.” (Bakara, 155) “Onlar, kendilerine bir musibet geldiğinde: ‘Biz Allah’a aidiz ve yine O’na döneceğiz’ derler.” (Bakara, 156) “İşte Rablerinden bağışlanma ve rahmet onların üzerinedir. Hidayete erenler de işte onlardır.” (Bakara, 157)
Hangi tür kitapları seviyorsun? 🔎 Polisiye 💕 Romantik 🚀 Bilim Kurgu 🏰 Fantastik 📖 Klasik 🧠 Kişisel Gelişim 🏛️ Tarih 😱 Gerilim
Bugün benim doğum günüm... Ne çabuk geldim bu yaşıma bilmiyorum ama kendimi sanki geçen sene bugün doğmuş gibi hissediyorum... Hepsi bu...
Hayat size iki ışınlanma hakkı verseydi… biri geçmişe, diğeri geleceğe… Ama neyi ne zaman kullanacağınızı siz seçseydiniz… Geçmişin pişmanlıkları mı ağır basardı, yoksa geleceğin bilinmezliği mi cazip gelirdi? Ve asıl soru ise şu: 'Şimdi'de kalacak cesaretiniz var mı?
Bir güneşti gördüğüm dağlar ardında Uzanıp gittiğim yollar ateşti sanki Tuttuğum ellerde dostluk saklı bağrımda Yürüyüp gittiğim yollar ateşti sanki Bir volkandı içimizde coşan nehirler Coştukça umutlar hep taşardı sanki Ne oldu bize güneşe neden doğmuyor Uzun uzak gecelerde sabah olmuyor İşte bizim hikayemiz hep böyle gider Umutlar hep gecelerde yol olur gider İşte bizim hikayemiz burada biter Aydınlıklar karanlıkta yol olur gider İşte bizim hikayemiz burada biter Umutlar hep gecelerde yol olur gider (Ahmet kaya)
“Papatya Cinayetleri” Bazen sadece "seviyor mu?"yu öğrenmek için papatyaları katlettim. Masum beyazları, günahsız yaprakları tek tek kopardım... "Seviyor." "Sevmiyor." "Seviyor." "Sevmiyor." Cevabını bile bile, umut edebilmek için çiçekleri öldürdüm. Sırf "biz" olalım diye masumluğa kıydım. Ve ben, her seferinde başka bir papatyada kendimi suçüstü yakaladım. Oysa aşk, ne bir yaprakta gizliydi ne de bir tahminde. Ben sevilmeyi papatyadan değil, gözlerinden öğrenmek isterdim.