Emre Ayvaz
@EmreAyvazz
Hem şiir hem matematik...
Girizgahı ölümdür ayrılıkların
Kuşlar da günahkar olur mu bir gün
Yalan mı konuştu rüzgarlar sana
Giderken sözlerin düştü
Ruhumun en derin yaralarına...
İçimde kasveti uçurumların
Dağınıktır zihnimde ağlayan odalar
Göç eder gözlerinden yurdum
Köşe başına yığıldı
İncinen gururum
Öksüz kalan benmişim
Bir de kaybolmuşluğum...
Reklam
Konuştum sükut ile
Dinledim rüzgarları
Baktığım her yer sarı
Gözlerimde kayboldu
Bu şehrin rüyaları
Küçük bir odadır zihnimde hayat
Yüreğim kanayan pencerelerde
Bir kuru ümitti içimde yüzün
Kaybettim izini viranelerde
Gün doğar kimine benim ülkemde
Kimine karanlık hep aynı yerde
Kimi arıyorum gözyaşlarımla
Kendimi kaybettiğim hikayelerde
Bilmiyorum söz hangi
Duyguya müpteladır
Kimine beladır aşk
Kimi aşka beladır
Ben ise yıldızlardan
Kaçırıp karanlığı
Kucağında gizleyen
Bir garip münzeviyim
Dünya eğlenceli bir yer değildir
Beden ve ruhun sınanması ve karmaşasıyla doludur...
Reklam