Emre BALDEMİR
@EmreBALDEMIR
ki dikare jane azad bike.. jan jiyan e
kim acıyı özgür bırakabilir.. acı hayattir
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Evet teknoloji insana hizmet için var. Buna inaniyorum. Ancak kullanmasını bilmeyen için,televizyon,bilgisayar ve akıllı telefon gibi teknolojilerin insana ve insanlığa faydadan çok zarar verdiğine inanıyorum. Bıçak bıçaktır. Ancak cerrahın elindeki bıçak hayat kurtarırken celladın elindeki bıçak hayat karartır
Şunu bir düşünün; Siz bilmek için ölür müsünüz?Ülkeniz için secdikleriniz için ,namusunuz için ölebilirsiniz. Peki ya bilmek için, öğrenmek için, anlamak için canınızı verir misiniz? İşte bu genç bikim adamı bir gerçeği ortaya çıkarmak için canını vermiştir.
O bilimin daima ilerlemesini savunuyordu. Ancak tıp bilimi"olüme yakın yaşanan deneyimler"konusunda kör bir bilinmeze takılmıştı. Bu gerçeği ortaya çıkarabilmesinin tek yolu bilinçli bir insanın ölmeden önce neler hissettiğini ölürken anlatmasıydı. Bunu yapacak gönüllüler olmayacağı için bilim bu noktada tıkanmıştı.
Bir süre sonra her büyük sorun gibi bu sorunda kendi kahramanını ortaya çıkardı. Genç bir tıp araştırmacısı bu deney için gönüllü oldu. Ancak yasalardan korkan hocaları kabul etmedi. Genç adam bilimin tıkanmasını,bilginin tükenmesini,bilinmezliğin duvarlarına çarpmayı içine sindirememisti. Ne yapmasi gerektigine karar verdi.
Her akşam çalıştığı masa üzerine teybini koydu. Teybi çalıştırıp amacını anlattı ve önündeki beyaz sayfanın üzerine tüm insanlık için iki kelimelik bir notu kalemi kıskıvrak tutarak yazdı. Son bir defa karşısına baktı. Teyp herşeyi kaydediyordu. Sonra hiç tereddüt etmeden elleri bile titremeden keskin usturayı kabından çıkardı ve sol bileğindeki ana damarı kesti.
Ölmeden önce en son yaşanan deneyinleri keşfedecekti. Bilmek için ölüyordu. Kan damarından fışkırmaya başladı. Kanın fışkırıma sesini teyp bile kaydetmişti. Hızla kan kaybederken hissetierini sesli olarak anlatıyordu. Kendi kanının kokusunu burnunda hissediyor, kendisine ait birşeylerin kolundan dışarı akışını baygın gözlerle seyrediyordu. O ölünceye kadar amacını unutmadı,hem söyledi hem yazmaya çalıştı
Kapısını kırıp odasına giren polisler gördüklerine inanamadılar. Üzerinde bir kitap,bir not defteri,bir kalem ve de
Eğer biz gençlerimizin eline kitapları sıkıştırmazsak birileri onların eline çoktan silahları sıkştırır