Gülüşlerim öldü neşem kayboldu karamsarlığım çoğaldı hayellerim benim içime sığmazken bir anda bütün hepsinin kaybolması bunu da yapanın insanın kendisi olması her gün vücudundan başka başka parçaları kopartıp eksiltiyor yaşıyorsun ama sanki bir okyanusun ortasındasın batıp batıp çıkıyorsun yüzmeyi bilmiyorsun gücünün tükenmesini bekliyor su seni içine alıp öldükten sonra eğer bir kıyı bulursa oraya atar bulamazsa etlerini balıklar yiyip kemiklerininde dibe batmasına şahit olur gibi bunlar yaşanırken halen yaşıyor olmandır zaten sana acı veren.
Amansız bir hastalığa yakalanmışım sanki beni her gün yiyip bitiriyor içimi kemiriyor bedenim her geçen gün güçsüz ve halsiz düşürüyor bir gün tam dizlerimin üzerine çökücem kırılacak dizlerim…