" Bir dört yolağzına git , insanları selamla , yere kapan , toprağı öp , çünkü sen ona karşı da suç işledin ... ve bütün dünyaya karşı "Ben katilim!" diye bağır. "
" Hiç değilse ... hiç değilse pişmanlık duyabilseydi ! Öyle bir pişmanlık ki , yüreğini yakıp kavursun , uykularını kaçırsın ; öyle bir pişmanlık ki , düşlerini darağaçkarı , suda boğulmalar doldursun ! Ah ! Böyle bir pişmanlık nasıl , nasıl sevindirirdi onu ! Acı ve gözyaşı da bir hayattır ! Ama o işlediği cinayetten dolayı en küçük bir pişmanlık duymuyordu . "
Bu alıntıdan da anladığımız üzere Raskolnikov işlediği cinayet yüzünden vicdan azabı çekmiyor . Olağanüstü insan olmadığını fark ettiği için vicdan azabı çekiyor .