İnsan bilincin, yaşamın koşullandırmasıyla sınırladığını düşününce, ölümsüz düşüncenin insan varlığı üzerindeki ezici zaferini daha iyi anlıyor. Ama varlığın bilinç karşısında üstünlüğü duygusu, insanın kıvrımın sisleri içinde değersiz bir hiçlik mertebesine indiriyor.