Ben sürekli derim. İnsanlık dünyanın dönmesiyle sürekli dönüyor ama arada bir ince çizgi var onu kaçırıyor. Dünya her gün başladığı yere dönerken insanlık her gün başladığı yerden uzaklaşıyor. Daha doğrusu insanlık kavramımı yitiriyor.
Yine bir kağıda döküldü bir kaç damla yaş,
Aklen çakırım ama gönlüm tam bir ayaş,
Kalbim solmaya başladı yavaş yavaş,
Ey kalbim pes etmek yok kalk ve savaş,
Yine bir kağıda döküldü bir kaç damla yaş,
Aklen çakırım ama gönlüm tam bir ayaş,
Kalbim solmaya başladı yavaş yavaş,
Ey kalbim pes etmek yok kalk ve savaş.
Bir kemanın müziğe girişi gibi ağır gelirsin bana,
Mutluluğum sahte ve yine sitemim sana,
Dalarım öyle senin bana geldiğin yola,
Yeni aklımdasın bilemem nasıl çıkarım sabaha.
Elimde sigaram ve önümde çalan melodi ile dalarım öyle masum bir şekilde. Aynı memleketteyiz çok uzak değilsin bana azıcık işlerimdesin. Ben sana hüzünlenir iken sen başkalarını mutlu etmekle meşgulsün be sevgili