Engin
@Engn16
Şehir soğuk. Sanki herkes kendi evinde misafir. Kimse bir yere yetişemiyor.
Bazen bir şey söyleyeyim diyorum, birden uzaklarla konuşurken buluyorum kendimi. Hangisinin yüzü gülerse onun yanında kalıyorum. İnsan geçmişini sevmeden yaşayamazmış.
Reklam
Sevmenin ötesini görmek istemiştim, dedim. Oradan geliyorsun, dedi. Sözcüklerden duvar örülmezmiş dedim. Kurduğun konaklarda insanlar kendini seviyor, dedi.
Yalnızlık hiç geçmiyor, dedim. Yazıyorsun ya, dedi.
Birden bir mum kokusu doldurdu istasyonu. Beyaz badanalı bir ev kokusu.
Delice kuşlarının akasya ağaçlarına bıraktığı kanat kokusu. Elma kokusu. Gaz yağı kokusu. Bir lamba ilk insana kadar ışıdı.
"Ölüler, yaşayanlarda yaşar, bunu hiç unutma."
Sokak lambaları bir gönül yarasıdır, pencerelere de yollara da aynı kederle vurur.
Reklam