Bir kadın geçti az önce önümden,
Saçları dağınık, ama yüzü rahattı,
Çıplak ayak bilekleri rüzgarla konuşuyordu
Bir an sustu dünya, o kadar güzeldi.
Elinde file, içinde ekmek vardı,
Bir çocuk seslendi arkasından,
Dönüp baktı, gülümsedi,
İnanış gibi sade, umut gibi sessizdi.
Kaldırımda izliyordum o afeti devranı,
Bir simitçi bağırdı uzaktan,
Ben sigaramı yaktım,
Ve düşündüm: Tanrı hala var olmalı.
Bir kadın geçti az önce önümden,
Ne sanat içindi, ne felsefe,
Sadece yaşadı, geçti gitti,
Ama dünya biraz daha güzelleşti.