“O kadar tepelerden buralara düşmeyi beceren biri daha fazlasını nasıl umabilir ki? Ben kendim ettim bunu kendime. Sizi suçlayacak halim yok beyler,aklınızdan bile geçmesin bu. Başka kimsenin suçu değil düştüğüm haller. Hepsini hak ettim. Bırakın,şu buz gibi,şu acımasız dünya bana bildiğini etsin;nasılsa bir yerlerde benim için bir mezar vardır.”
Turkuvaz
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Sahip olduğumuz şeylerin çoğu kayboldu.
Sayfa 140 - Turkuvaz
Vicdanımın sesini bir türlü bastıramıyordum. Huzurum öylesine kaçmıştı ki,rahatlamam mümkün değildi; yerimde duramaz hale gelmiştim. Yaptığımın ne olduğunu o zamana kadar kavramamıştım. Ama şimdi anlıyordum ve içime işlemişti,yüreğimi giderek daha fazla yakıyordu.
Sayfa 111 - Turkuvaz
Artık iyiden iyiye bocalıyordum.
Sayfa 104 - Turkuvaz