Yattığın çamur dolu bataklıkta, geceleri, ölüler hortladığı zaman istediğin kadar tabutunun kapağına vur... "Ne olur iyi insanlar, bırakın da yeryüzüne çıkıp biraz daha yaşayayım!" diye bağır, "Dünyayı bilmeden yaşadım, hayatımı paçavraya çevirdim, Sennaya meyhanelerinde tükettim; izin verin iyi insanlar, bir kere daha yaşayayım!"
Sayfa 111 - Türkiye İşbankası Kültür Yayınları, 34. Basım·Kitabı okudu
...çünkü buradaki herkes, vicdanı, acıma duyguları çoktan silinmiş birer esirdir. Bu çamura bulanmış mahlûkların hakareti de dünyanın en adi, en iğrenç hakaretidir.
Sayfa 109 - Türkiye İşbankası Kültür Yayınları, 34. Basım·Kitabı okudu
Bu sözleri yüreğimi sıkıştırmıştı. Beklediğim bu değildi. Liza’nın alaycılığının, utangaç, kalbi temiz insanların, ruhlarına paldır küldür, izin almadan girmek isteyenlere karşı gururlarını korumak ve bir çeşit çekingenlik perdesinin ardına gizlenip hislerini açık etmemek için başvurdukları sıradan bir son çare olduğunu anlayamamıştım.
Sayfa 106 - Türkiye İşbankası Kültür Yayınları, 34. Basım·Kitabı okudu