1K bünyesinde, çoğunluğu 20 yaş altı gençlerden oluşan gruplara katıldım. Bizim lise dönemimizdeki Wattpad çılgınlığını hatırlayanlar bilir; biz de kendi çapımızda çok "saçmalardık". Ancak o dönemde bile bu durumun bir sınırı, bir çerçevesi vardı.
Pandemi sonrası hızlanan dijitalleşme süreciyle birlikte, sanki sıradanlık "sıradışı" bir hal almaya başladı. Artık sadece saçmalamıyoruz; saçmalamanın bile saçmalamasına şahit oluyoruz. MÖ 700’de Hesiodos’un dediği o klişe "gençlikten umudum yok" sığlığına düşmek istemem. Mesele bir nesli kötülemek değil, kendini ifade etme biçimindeki o korkutucu aşırılık. Bir insanın aklına gelmeyecek uç noktadaki düşüncelerin, sanki hava durumundan bahseder gibi sıradan bir şekilde dile getirilmesi gerçekten düşündürücü. Görünür olma çabası mı yoksa en "sıradışı" olanı bulma yarışı mı, emin değilim