Ercan engin

Oturdum bir kuytu köşeye, Açtım hasret dolu şarkıları… Telefondan eski fotoğraflarına bakıyorum, Belki de en çok huzur bulduğum an bu benim için. Geceleri seni sevmek bambaşka güzel, Resimlerinle konuşur oldum sessizce… Yokluğunda hatıralarınla avuttum kendimi.. EE
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Hey gidi umut… Kapatma kapılarını bana, Ayrılığın eşiğinde beklemek değil niyetim; Sevdiğimin kalbinde Yeniden doğmaktır tek ümidim. Özleyenlere yok mu bir af? Bir gün olsun kavuşsak sevdiğimize… Sarılsak uzun uzun, Ve gözlerinde kaybolsam Uzun uzun… EE
Senin yokluğunda özlemler biriktirdim. Bir gün, biriktirdiğim tüm güzel duyguları Aşıklar Sokağı’nda sergileyeceğim. Sadece sevenlerin olduğu o yerde, Nasıl ki tablolar, resimler sergilenir; Ben de sana olan aşkımın Her kırıntısını şiirlerle anlatacağım. Ama sen giremezsin oraya sevgilim… Nedenini sorma, sen bilirsin. İstersen sen de sergileyebilirsin; Çünkü senin en büyük eserin benim. EE
Seni sevmek, gökyüzünde süzülen kuşlar gibi özgür olmak demek, Seni sevmek, rüzgârda savrulan yaprakların dansı gibi zarif... Seni sevmek, ilkbaharda açan bir tomurcuk gibi Hayata yeniden doğmak demek, sevdiğim. Seni sevmek güzel… Ama sensizliği sorma bana, gülüm, Sensizliği ben bile kendime anlatamadım. EE
Bazen o kadar çok özlüyorum ki Kalbimi yerinden çıkarasım geliyor. Bazen de diyorum ki; Uzaktan bir kez görsem seni, Belki diner içimdeki özlem biraz. Böyle daha ne kadar dayanırım, bilemem... Ey yar, açılmış yarama ateş bağlama, Gel ki kalbime Güneş gibi doğ... ☀️ EE