Ey güzeller güzeli,
yine geldin rüyalarıma;
öyle gerçekti ki, rüya demeye dilim varmadı.
Hoş geldin dedim içimden,
sefa getirdin kalbimin en kuytu yerine.
Bir yerde oturuyorduk;
ama gülüşün, bakışın…
alaycıydı sanki.
Öyle çok şaşırdım ki,
seni böyle görmektense
uzaktan sevmeyi yeğlerim dedim içimden.
Acaba çok sevilince
sevdiğinin gözünde küçülür mü insan?
Yoksa bundandı
o alaycı bakışların, gülüm…
Kalkıp giderken
üç kere dönüp baktın,
uzun uzun.
Ve bugün de geldin rüyama;
yine uzun uzun baktık birbirimize.
Ama hiç konuşmadık.
Sadece giderken dedin ki:
“Beni bu kadar sevdiğini bilseydim,
inan, gitmezdim.”
E.E