Evet, bugün sensizliğin cumartesisi…
Sabah aydınlık olsa da,
Senin gittiğin günden beri
İçim zifiri karanlık.
Soğuk bir İstanbul’dan sevgiler, sevgilim.
Sesini, gülüşünü, gözlerini çok özledim.
Başımı gökyüzüne kaldırdım usulca,
Hasretini içime çektim—
Ne tuhaf, ne güzel…
Hâlâ sen kokuyor.
Uyanışlarımın en güzeli
Yalan da olsa bir ses ver bana.
Mesela “Ercan” de…
İnan, bu bile yeter bana.
Sensiz bu beden,
Taşınması ağır bir yük artık.
Ey asil kadın,
Öpüyorum seni
Dudağının altındaki o benden.
EE