Bir ağaç yetiştirmek istiyorsanız, onun tohumunu ekmeli; suyuna ve ışığına dikkat etmelisiniz. Onunla bir bağ kurmalısınız. Etrafında büyümesine engel olacak şeylerden onu korumalısınız. Ancak o zaman minik bir tohumun, önce zarif bir fidana, ardından da görkemli bir ağaca dönüştüğünü görebilirsiniz.
Tıpkı insan gibi…
İnsan da yaşamında kendi kararlarıyla ilerler. Ne olacağımıza biz karar veririz: Ya dallarını göğe açmış ihtişamlı bir ağaç olmayı seçeriz ya da olduğu yerde kuruyup giden bir fidan…
Karar sizin.
Madem bu gece de gelemeyeceksin,
Hasret dolu kalbime bir güneş gibi doğmayacaksın,
Söyle sevgilim…
Sensiz bir cenneti ben neyleyeyim?
Öyle çok özledim ki seni,
Sanki bir yıl değil de bin yıl geçti üzerinden,
Zaman durdu, nefesim yarım kaldı,
Adını her an içimde fısıldarken.
Gel desen bir an, dünyayı unuturum,
Bir gülüşünle yeniden doğarım,
Ama yokluğun geceme çökmüş bir sessizlik,
Ve ben hâlâ seni bekliyorum…
EE