Epikür şehir hayatını bir hapis ve içinde yaşayan herkesi de mahkûmlar olarak tanımlar. Epiküryen felsefe öncelikle bireyleri hedef alır. Topluluklara seslenmez. Bu felsefenin en temelinde ruhun huzur halinde olması bulunduğu için insanların onlara iyi gelmeyecek olan diğerlerinden kaçmalarını önerir.Bu diğerleri onları hırs, iş, para, siyaset, mevki dolu bir hayata çekmek isteyenlerdir.
Epikür'e göre felsefe, tartışmalar ve fikir ayrılıklarının konuşulması aracılığıyla mutlu bir yaşamı getirir. Bunun sebebi felsefenin kendisinin mutluluk verici bir șey olması değildir. İnsan olarak doğamızda anlamadığımız ve bilmediğimiz şeyler karşısında korku duyuyor olmamız ve felsefenin amacının da bu korkuların kaynaklarını araştırmak olmasıdır.