Zulüm bile saf değildi, bize vuranlar yitirdikleri masalara vuruyorlardı aslında... Hiç bilmedikleri sırlara, hissetmekten korktukları sevgilerine...
İnsan ancak kendi cesedine bu kadar acımasız olurdu ve biz onların hiç yaşamadıkları masallarda, hiç bilmedikleri sırlarıyla ve hissetmekten korktukları sevgileriyle birlikte, ölmüş cesetleriydik aslında...