Kemal elini kaldırıp çevredeki yüzlere baktı. Sonra öyle bir hüngür hüngür ağlamaya başladı ki çevresindeki gürültü neredeyse tamamen durdu. Bazı insanlar avutucu sözler söylediler. Diğerleri iki çatışan dürtünün etkisi altında annesinin üzerine eğilip onu merakla incelediler.
Kurbanın sağlığının iyi olmasını ummakla beraber, şayet kurtulma ümidi yoksa da ölümünü, o geciktirilebilen ama kaçılamayan nihai sonun başka birinin kapısını çalmasını ve başka birinin ruhunu alıp götürmesini izleyecek, sonra da hallerine şükredeceklerdi. Yaşam denen tiyatroda er geç oynayacakları bu en tehlikeli rolün hiçbir riskini almadan bir prova istiyor gibiydiler.