Erchamion
@Erchamion
İyilik yaparken dikkat et de adın kötüye çıkmasın; kötülük yaparken dikkat et de ne yaptığının farkında olma.
17 okur puanı
Ekim 2023 tarihinde katıldı
"Yoksulluk, savaş... her şey bir araç olabilir. Savaş faydalıdır, çünkü pek çok alanda etkilidir. Metabolizmayı canlandırır. Hükümetleri güçlendirir. Genetik özellikleri yayar. Evrendeki başka hiçbir şeyde olmayan bir canlılığa sahiptir. Ancak savaşın değerini anlayan ve savaşan kişiler kendi hayatlarını az çok kontrol edebilir.”
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Jessica, “Ölümcül bir paradoksa yol açtınız,” diye yazmıştı. “Bir hükümet aynı anda hem dinsel nitelikli hem de başına buyruk olamaz. Dinsel deneyimin gerektirdiği kendiliğindenlik kaçınılmaz olarak kanunlar tarafından bastırılmaya çalışılacaktır. Kanunlar olmadan da yönetim olamaz. Kanunlarınız eninde sonunda ahlakın, vicdanın, hatta yönetim biçimi olarak düşündüğünüz dinin yerini alacaktır. Kutsal ayinler, önemli ahlak kurallarını belirleyen kutsallık özlemi ve şükrandan kaynaklanmalıdır. Oysa hükümet şüphe duyulmaya, sorgulanmaya ve karşı çıkılmaya çok müsait bir kültürel organizmadır. İmanın yerini törenlerin, ahlakın yerini sembolizmin alacağı günün yaklaştığını görebiliyorum.”
“Kanun nedir ki? Kontrol mü? Kanunlar kaosu süzgeçten geçirir, böylece ne elde edilir? Sükünet mi? Kanun... en yüce idealimiz ve en temel doğamızdır. Kanunları fazla incelemeyeceksin. Yoksa mantık kılıfına uydurulmuş yorumlar, hukuk safsataları ve taraflıca seçilmiş örnekler bulursun. Sükünet bulursun ki bu ölümün bir başka adıdır, o kadar.”
Giyinip güne başlamak için yataktan kalktıklarında Chani, “Halk senin ne kadar sevgi dolu olduğunu bilse...” dedi.
Ama Paul'ün ruh hali değişmişti. “Sevgi üzerinden siyaset yapılmaz,” dedi. “Halkın istediği şey sevgi değildir, çünkü sevgi fazla değişkendir. Halk despotizmi yeğler. Özgürlüğün fazlası kaosa yol açar. Kaosa izin veremeyiz, değil mi? Despotizmi de nasıl sevilir hale getirebilirsin ki?”
Yasaların çapraşık üslubu, birbirimize karşı duyduğumuz şiddet hissini saklama ihtiyacının etrafında şekillenmiştir. Bir insanı hayatının bir saatinden mahrum etmekle hayatının tamamından mahrum etmek arasında sadece boyut farkı vardır. Ona şiddet uyguladığınızda, enerjisini tüketmiş olursunuz. Öldürme niyetinizi laf ebelikleriyle gizleyebilirsiniz, ama bir başkasına uygulanan şiddetin ardında hep şu düşünce yatar: “Ben senin enerjinle besleniyorum.”