Birçok kavram gibi saygı da en az, yüceltildiği ortamlarda bulunuyor. Bugün her konuda kolayca atıp tutarken, ahkam keserken "saygı" sözcüğünü en sık kullananlar, saygıyı içlerinde en az duyanlar, saygının ne olduğu ve ne olmadığı üzerine en az kafa yoranlar.
Çocukken, sevgi ve kabule ihtiyacımız vardı, çünkü bunlar olmadığı sürece yaşayamayacağımızı “hayatta kalma içgüdümüz”le biliyorduk. Eğer o dönemde ihtiyacımız olan koşulsuz sevgi ve kabulü görebilseydik, şimdi başkalarının onay ve sevgisine ihtiyacımız varmış gibi hissetmezdik.
Çocukların efendisi olmak, onlarla zıtlaşmak, onlara boyun eğdirmek, anlamadıkları bir şeyi yapmalarını sağlamak, size iyi görünen sonuçlar verdiği takdirde bile, kendisinden kopan, içten içe yaralı, kim olduğundan dolayı acı çeken, ama bu konuda yapabileceği bir şey olduğunu dahi bilmeyen bireyler meydana getirir.