"Birinin burnu kanasa, yardımına koşarım. Birinin acı çektiğini görsem, yüreğim acıyla burkulur. Düşkünlere, darda kalmışlara yardım etmekten sevinç duyarım ama; bütün bunları her önünüze gelene söylemeseniz olmaz mı?"
"Rabbim, dedi içinden. Ey kainatın yaratıcısı Rabbim; kalbime ferahlık, ruhuma genişlik ver. Beni bu baş belası, bu günlerdir içimi oyan sıkıntıdan kurtar. Bütün fenalıklardan koru, Rabbim sen en büyüksün."
"Umudu kendisine yakıştırıyordu ama ya umutsuzluk? Nadiren de olsa ortada hiçbir sebep yokken umutsuzluğa kapılması neyin işaretiydi? İçinde bir yük vardı ama ne olduğunu bilmiyordu. Ruhunda bir daralma hissediyordu ama bunun sebebine dair hiçbir fikri yoktu."