“İntihar ettikten sonra, “Şiir yazdığını bile bilmezdim. Bir kenarda pıtır pıtır bir şeyler yazardı” diyen eşine bir şiirinde; “Yabancıların en yakınıydın sen!” diye seslenmişti. Nilgün Marmara. Anlatamamak değil ölüm. Ölüm artık anlaşılamamak.” İşte bu kadar basit her şey, anlaşılamamak birbirine en yakın iki insan arasındaki derin bir uçurummuş..."