Dünya nasıl da mükafatlandırır insanı! Gençliginde bütün enerjisini eğlenceye harcayan
Sonunda görür hiçbir şeyin kalıcı olmadığını,
Gençken dört döner aşıklar etrafında
Bir arkadaşı bile kalmaz kocadığında;
İçi boş tutkuların, değersizdir mükafatı,
Canlı, gülünç ve ölü, unutulmuş!