Aşkı tevlîd eden nedir tende?Yerde, gökte, denizde, gülşende,Aşka olmuş ezel, ebed bende;Taht-ı hükmünde vuslat ü hicrân...Bu muhabbetle rûh-i sevdâ-keş,Hüsne düşmüş ki hüsn ise âteş.Sıçramış bir kıvılcımı, şu güneş,Dönüyor cezbesiyle çerh-i cihân...Âsumânı dimağa sığdırmış,Mübhemâtı fünûna kırdırmış,İlim arttıkça cehli yığdırmış,Setr ü ifşâ bu hikmete hayrân...Sahili yok bu ka'r-ı nâ-bûdun,Bizi örten şu cism-i mahdûdun.Sen, senin olmadıkça meşhûdun,Neyi bilirsin bu zerre-i iz'ân?..Yaktı, yıktı bu Neyzen'i haşyet,Beni aczim ve aczimi hayret.Aşk u hicrânla ettim ünsiyet,Kendini bilmemek imiş irfân...
Makhûr-ı nedâmet, nazarım yerlere ma'tûf,pîrâmen-i azmimde hayâlât-ı siyeh-per;ma'nâlı tebessümlere ma'ruz u mükedder,ma'nâlı suâlât ile her hatvede mevkûf;âvâre, dolaşmaktayım eb'âd-ı hayâtı...