Klişe ve ahlak şunu der: ‘’ bir ırk, bir toplum günah ve şatafattan çöker’’. Benim iyileştirilmiş usum şunu der: bir toplum çöktüğünde, fizyolojik olarak yozlaştığında bunun sonucu olarak günaha ve şataata kapılır.( yani her bezgin canlının çok iyi bildiği gibi, hep daha güçlü bedava yoğun uyarıcılara gereksinim duyar).
Birey, geçmişi ve geleceğiyle bir yazgıdır, olan ve olacak her şey için fazladan bir yasa, fazladan bir gerekliliktir. Ona, ‘’Değiş!’’ Demek, her şeyin değişmesini, üstelik geçmişe doğru değişmesini istemek demektir…
Duyulara karşı söylenmiş en zehirli sözler işe yaramazların değil, çilecilerin değil, aksine çileci olmayan, ama olması gerekenlerin ağzından çıkmıştır…