İnsanları dış görünüşleriyle, yaptıklarıyla yargılamak ne kadar da kolay değil mi? Oysaki mesuliyetinin ağır olduğunu bilseler belkide baştan başlamayacaklar.
Bazen öyle bir şey oluyor ki en korktuğumuz olay başımıza gelir ama bundan tuhaf bir huzur duyarız. Bir an tüm duygularımızı unuttuğumuzu ya da birbirine karıştırdığımızı, acı çekmeyi huzur sandığımızı düşünürüz. Oysa bu gerçek bir rahatlama halidir. “En kötüsünün başımıza gelenler değil korkunun kendisi olduğunu fark etmektir.” Diyen Bahar Tezcan ne güzel dile getirmiş :)