Erva ÇELİK
@Eriva
Diyetisyen
Lisans
10 Eylül
100 okur puanı
Mayıs 2021 tarihinde katıldı
Aylin Balboa kaleme aldığı bu kitap; insanın kalbine yumuşak bir yerden dokunup orada uzun uzun oturmayı işliyor sanki. Dışarıdan bakınca sohbet gibi, arkadaşının sana içini dökmesi gibi… ama aslında arka planda derin bir yara, kabul etmeye çalışılan bir kayıp ve onu iyileştirme çabası var.
Kitap, yasın sadece “üzüntü” olmadığını gösteriyor. Bazen öfke, bazen sitem, bazen de hayata tutunma çabası. Balboa, Osman’ı anlatırken aslında hepimize aynayı tutuyor: kaybettiğimiz insanlar, yüzleşmekten kaçtığımız duygular, söyleyemediğimiz cümleler… Onun dili ne çok süslü ne çok iddialı; fakat içtenliğiyle okuru sarıp sarmalıyor.
Hikâyede en çok hissedilen şey, sevmenin ağırlığı ve hafifliği. Bir insanı kaybetmek, onu hatırlarken hem gülümsetiyor hem incitiyor. Aylin’in metni tam bu ikisinin arasında salınan bir duygular salıncağı gibi. Bazen hüzünlü, bazen komik, bazen çok tanıdık.
Kısacası kitap, “yasın da bir hikâyesi var ve o hikâye senden uzun” demenin en zarif hâli. Okurken hem içine çöken bir ağırlık var hem de “iyi ki yazılmış” hissi. Kendini kayıplarıyla büyüten herkese tanıdık gelecek, kalbe iyi gelen bir kitap.
Ölüm, anlam ve insan...
Kitap ilk bölümünde oldukça akıcı ve keyifli ilerledi... Tarihi kitap severlerin hoşuna gidecek sürükleyici bir hikaye... Kitapta Ömer Hayyam'ın yine o döneme damga vuran Hasan Sabbah ve Nizamülmülk ile olan ilişkilerini ve Rubaiyatı nasıl yazdığını anlatıyor. Hikayenin seyir ettiği dönem o kadar masalsı anlatılıyor ki nasıl bitirdim dedirtiyor insana... Romanın ikinci yarısı 1900 lerin başında İran ayaklanması sırasında geçiyor, bu muhteşem eserin peşine düşen Benjamin O. kendini savaşın ortasında bulup, aşık oluyor ve Rubaiyat' ı da eline alarak Titanic'e biniyor ama ne yazık ki kaza elindekileri kaybetmesine sebep oluyor. Bu süreçte de İran' ın başından geçenleri ve yakın tarihi bir kez daha öğreniyoruz. Tarih severlerin, okunması gerekenler listesinin başında gelmelik bir kitap derim dostlarım <3
İnsanın bu hayatta başına gelebilecek her türlü olaya, duruma karşı takındığı tavrı nasıl gözler önüne serdiğini görebiliyoruz. Düştüğümüzde dünyayı tanımalıyız ve düşünce tanıdığımız gibi davranmalıyız. Kimsenin yardım etmeyeceği ya da yardım alamayacağı tek başına kalacağı bir yaşantının bu denli masum bir istek ile başlıyor olması bir o kadar etkileyiciydi.
Bir şeyin anlamı çoğaldıkça, anlaşılması güçleşir, belkide imkansızlaşır.Bu durum aşk için geçerli olabilir ki kitapta bu imkansız beraberliğin olmamasını benimseyenlerin hissettikleri pişmanlığın ne denli büyük olduğunu geri dönüşün olmadığını anlatan sayfalar bende aslında doğru olduğunu hissettiğimiz şeylerin o anda yapılması gerektiği kanaatine vardırdı.
Bazı insanlar vardır her yaptığıyla, söylediğiyle, duruşuyla, gülüşüyle başka bir yaşama dokunur ya işte kitaptaki Momo karakteri bize bunu hissettiriyor.
İnsanoğlunun, aza kanaat etmeyip çoğu istediği bir dünyada yaşarken zamanı istemesine şaşırmamak gerek… Zaman akıp giden bir ilerleyiştir. İnsanoğlu zamandan tasarruf edeyim veya kendime vakit ayırayım dedikçe kendini kaybettiğini, her anını hesaplı/planlı seyirettireyim derken de aslında var olandan da olduğunu, bize farkındalıklarla aşılayan bir kitap...
Lennie ve George' un dostluklarını kaleme alan tek solukta okunabilecek, okundukça düşündürecek, olabilitesi muhtemel bir hayalin gerçekleşmesini bekleyen iki adamın çetrefilli hikayesi anlatılmaktadır.
