Eser bâd-ı sabâ, bağ-ı cihân nev-bahâr olur,
Gönül mülkünde dert biter, her yan gülizâr olur.
Şu fânî ömrü zâyi etme, bülbül gibi feryâd ile,
Gülün ömrü az olsa da, kokusu yâdigâr olur.
Felek sâgar sunar ammâ, içi zehr-i kederdir,
Bu bezmin şerbeti gâhi şifâ, gâhi kederdir.
Ne tâca güven ey şâh, ne tahta eyle minnet,
Süleyman mülkü olsa, sonu bir avuç yerdir.*