Erkin Kuşçu
@Erknkscu
Yazar
Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi
İstanbul
Edirne
39 okur puanı
Temmuz 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
kitapyurdu.com/kitap/son-meyda...
İstanbul’un yeraltı dünyasına bir zamanlar diz çöktüren, bileği bükülmez kabadayı Hasan, on beş yıl önce silahını bırakıp tövbe etti. O günlerden geriye sadece acı bir pişmanlık, her köşede yankılanan bir şöhret ve vicdanının derinliklerine gömdüğü bir sır kaldı. Ancak ne o eski Hasan’dı ne de devran eski devran.
Bir cinayet, Hasan’ı inzivaya çekildiği virane evinden çekip çıkarır ve onu en büyük korkusuyla yüzleştirir: Ya yaşamak için ödemesi gereken bedel bir zamanlar kendi elleriyle kıydığı masum bir canın kefaretiyse?
Hasan, kendisini yeniden eski günlerin şiddetine ve karmaşasına atarken karşısında sadece sokakları zehirleyen torbacıları değil, aynı zamanda en yüksek makamlara sızmış, dokunulmaz bir sistemi bulur. Artık savaş meydanları değişmiştir; eski raconlar sökmez, sadakat parayla satılır olmuş, babalar ise ya düşkün ya da ziyan edilmiştir.
İçindeki hırs, Manolya’nın ona bıraktığı son feryatla birleşince Hasan’ın önünde tek bir yol kalır: Ya bu yeni dünyanın kurallarını kabul edip hayatta kalacak ya da Galata Kulesi kadar ihtişamlı bir ölümle vicdanının hesabını kapatacaktır.
Son Meydan, bir kabadayının son ve en büyük savaşını; tövbenin, aşkın, ihanetin ve iradenin en çetin sınavını soluk soluğa okuyacağınız karanlık ve etkileyici bir hesaplaşma hikayesi. Kaderin direksiyonu irade midir yoksa her şey çoktan yazılmış mıdır?
kitapyurdu.com/kitap/son-meyda...
Reklam
Yani diyor ki; eskiden şehrin en gösterişli apartmanıydım. Şimdilerde tek pencereli bir daireyim.
Hoş geldin karanlık.
Mermer masaların altında kalsın ayakların.
Pervazlarına güneş hiç vurmasın.
Duman içinde kalasın, karanlık.
Hoş geldin karanlık.
Giderken kopardığın fidanlar çürüdü mü sandın?
Tutundular birbirlerine ve birlikte toprağa
Hiç gölge görmeyesin, karanlık.
Hoş geldin karanlık.
Kadınlar bahçelerde zeytin toplar.
Sen zahmet etme,
Seni bu köye almazlar, karanlık.
“Sonra bir gün, biri tarafından acımasızca kandırıldım. Havalar ne zaman aynı koksa, ne zaman tenime böyle dokunsa rüzgar, ne zaman bahar gelse o kandırılışın içime işleyişini hatırlarım.”