Bazı geceler yeterince içtiğimi farkettiğimde kendimi denize bırakıyor, karanlığa bütünüyle teslim oluyorum. Çılgın bir şey yapma fikrinden tamamen bağımsız, gümüşserviyi takibe koyulup, hedefi dolunay olan kulaçlar atmaya başlıyorum. Her attığım kulaçta dolunaya daha çok yakınlaştığım hissini çok seviyorum. Ve sanırım artık ne geçmişte, ne de gelecekte, tam olarak şimdiki zamanı yaşıyorum..