Sus! Kimse duymasın,
Görmesin seni kimse,
Hiçbir yerde adına rastlanmasın.
Kalemler mor mürekkep dağıtsın geçmişe,
Gecenin isi geleceğe kapaklansın,
Ben biliyorum şimdi hangi kollardasın.
Sus! İçimde büyümesin ihanet,
Ölüm gibi sessiz bir uykuya dalayım,
Sus işte kelimeler,
İçinde barındırdığın bütün manalarda
Yarım kalan düşlerimi,
Yataklanan yari anımsatıyorsun bana.