Ne ölüm, ne de yaşam bir anlam ifade etmiyordu. Olayları ilgiyle izleyen bir seyirciydim ve bazen bu şiddet furyasına kapılıp meraklı bir katılımcı olabiliyordum. Çünkü zihnim yatışmış, yıldızların olduğu bir irtifaya çıkmıştı ve değerleri, ihtirassız bir bakış açısıyla yeniden değerlendiriyordu.
Meslek gereği deneme paragrafları ile iştigal oluyorum. Bazen ilgi çekici gelen ve hoşuma gidenleri de olmuyor değil .
Bu da bunlardan biri . Hakikaten beklentinin fazlası birçok şeyin fazlası gibi sorun yaratabiliyor .
Siz ne düşünüyorsunuz?