“Hiç olmazsa bir insanla kendi kendimleymişçesine konuşabilmek istiyorum” diyor Dosto. Halbuki insan en çok yarasından ve korkularından vurulur, bunu da kendi gibi bildiği en yakınları yapar. “Ancak bir benzerim öldürebilir beni” diye bir yazı okumuştum yıllar evvel. Tam da öyle.
