Hayat diye uydurduğumuz o koca yalan kökünden sarsılıyor. Ölüm kulaklarımıza inkar götürmez varlığını fısıldıyor.
Sayfa 115
Zaten neyi kanıtlar ki çiçekler, sözlerin çalı çırpıdan ibaret kaldığı bu devirde!
Sayfa 113
Kapalı durmakta ısrar eden pencereleri duvardan saymak gerekir. Üzerinden atlamayı deneyemediğimiz engel, mahkumiyetimizi kesinleştirir.
Sayfa 106
Mesafelere yüz veren bütün mevsimler soğuktur. Ve elleri çok üşüyenler, kalpleri çok üşüyenlerdir.
Sayfa 105
Ne gündüzü aydınlatıyor dünyayı ne gecesi örtüyor ayıpları...
Sayfa 95