Ey Özgürlük! Seni seviyorum. Sana muhtacım. Sana aşığım. Sensiz hayat zordur. Sensiz ben yokum. Varım, ama ben yokum. Yani o var olan ben değilim. Ben, sensiz boş, anlamsız, şaşkın, avare, ümitsiz, kalpsiz, ışıksız, tatsız, beklentisiz, beyhude, yani bir hiç olacağım. Ey Özgürlük! Senin sevgi, dostluk ve şefkatinle beslenmişim.
Sayfa 99
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Fakat insanı kuşatmış olan bilinç, insanın bizzat kendisinde bir zindan meydana getirmiştir.
Sayfa 89
Acaba sadece din mi, zorba güçlerin ve egemen sınıfların hizmetinde olmuştur? Peki şiir? Sanat? Edebiyat? Felsefe? Ahlak? Hatta bilim ve teknik? Evet, bütün bunlar acaba hangi kutupların tekelinde olmuş ve hangi efendilere hizmet etmiştir?
Sayfa 86
Otların sarardı yerlerde güneş
kurşun değdiği tende heves kalmıştır.
Sayfa 168
