Esen Duman
@Esen35
Babam bahçıvandı.Şimdi bir bahçe.
Reklam
Bahçe onun öteki muhtemel yaşamıydı,onun sesiydi,şudur içine attığı her şeydi.
"Kıyamet herkes için aynı anda kopmaz ."
"Yaşayanlar ölülerin gözlerini kapatır,ölüler yaşayanların gözlerini açar. "
Claire Keegan, Böyle Küçük Şeyler’de
İrlanda tarihinin karanlık sayfalarından biri olan Magdalene Çamaşırhanelerine değiniyor. Katolik Kilisesi tarafından “ahlaksız” kabul edilen kadınlara yönelik bu kurumlarda uygulanan kötü muamele, kasaba halkının suskunluğu sayesinde yıllarca görmezden gelinmiştir.
Ana karakter Bill Furlong, beş kız çocuğu olan, çalışkan bir kömür ve odun tüccarıdır. Günlük hayatın koşturmacası içinde ailesini geçindirmeye çalışırken, bir gün manastıra kömür teslimi sırasında kömürlüğe kapatılmış genç bir kızla karşılaşır. Bu an, onun için bir dönüm noktası olur.Bill, toplumun ve kilisenin örtbas ettiği bu gerçeğin karşısında vicdanıyla yüzleşmek zorunda kalır. Bu yüzleşme yalnızca onun değil, tüm kasabanın suskunluk ve görmezden gelme kültürüyle hesaplaşmasını tetikler.Herkesin bildiği ama kimsenin konuşmadığı şeyler vardır.
Ve bazen sessizlik, en büyük suçtur
Kitap, “doğru olanı yapmak” ile “suskun kalmak” arasındaki çatışmayı incelikli bir şekilde işler.
Keegan, küçük bir eylemin nasıl derin bir insanlık dersi ve değişim kaynağı olabileceğini gösteriyor.
Reklam