Georgi Gospodinov/ Bahçıvan ve Ölüm
Bir baba ,bir oğul, bir bahçe...
Ve kaçınılmaz bir veda.
Kitap, yazarın babasının hastalığı ve ölüm sürecinde yaşadıklarından yola çıkıyor.Gospodinov,geride kalanların duygularını,yası ve kabullenişi büyük cümleler kurmadan; az sözle çok şey söyleyerek anlatıyor.
Satırlarda sanki babamın bahçesiyle ilişkisini okudum.Bulmaca çözüşü, her şeyi not alması..Bahçesini anlatırken yaşadığı coşku gözümün önüne geldi.Bizim ona kurduğumuz benzer cümleler beni çok etkiledi.
Yasın sessizliğini,sevginin kalıcılığını, hayatın geçiciliğini sessiz cümlelerle anlatan bir kitap.Ölümü anlatırken aslında hayatı,hatırlamayı ve vedalaşmayı; anılar,küçük detaylar ve günlük hayat üzerinden okurun kalbine dokunduruyor. Bu bir ölüm kitabı değil.
Bu,hatırlamanın, tutunmanın ve vedalaşmanın hikâyesi.
Bir babanın geride bıraktıkları
ve bir oğlun hatırlayarak tutunma çabası.
Sessiz babalar,
yarım kalan cümleler,
unutulmayan anılar…
Bazı insanlar sevgiyi kelimelerle değil, sessizlikle, alışkanlıklarla,toprakla anlatır.