"Günler geçip gidiyordu. Yaşamak gerekiyordu. Her soluk alıp verişte tükeniyorduk ve biz tükendikçe ölüm canavarının iştahı kabarıyor, ağzının suları akıyordu."
"Şehir beni bunaltıyor... Karışık ilişkilerin arasında yolumu bulamıyorum, başkalarının isteklerine uyma zorunluluğu özgürlüğümün canına okudu... Herkesle birlikte düşünmek, herkesle birlikte yapmak istemiyorum bazı şeyleri!"
"Çoğu sanatçılar: Benim eserlerim, diyordu. Hatta, 'ben' kavramı bütün insanların dayanak noktasıydı . Kendini beğenmeyen, yaptığı işi görmeyen kişi bir yere yerleşemezdi. Boşlukta olmanın yalnızlığıyla üşürdü."