Abdurrahman b. Ebi Leyla[165] ise şöyle anlatır: “Bir defasında şeytan, elinde bir meşale ile, namaz kılan Allah Resulü’nün (sav) yanına geldi. Allah Resulü (sav) dua okudu, Allah’a sığındı ancak şeytan gitmedi. Bunun üzerine Cebrail (as) gelerek:“Ey Allah’ın Resulü, şu duayı oku!” dedi:
“De ki: Allah’ın tam kelimelerine sığınırım. O kelimeler ki hiçbir iyi ve kötü insan o kelimeleri aşamaz. Yine yeryüzüne giren ve yeryüzünden çıkan şeylerin şerrinden, gökten inen ve göğe yükselen şeylerin şerrinden, gece ve gündüzün fitnesinden, gece ve gündüz hayır getiren olayların dışındaki musibetlerden Allah’ın kelimelerine sığınırım!”
Allah Resulü (sav) bu duayı okuyunca şeytanın meşalesi söndü ve yüzüstü yere kapaklandı.
Hasan-ı Basri’den mürsel olarak gelen şöyle bir rivayet vardır: “Bana gelen haberlere göre Cebrail (as), Allah Resulü’ne (sav) gelerek şöyle dedi: ‘Cinlerden bir grup sana tuzak kurmak istiyor. Yatağına girdiğin zaman Ayetül Kürsi’yi oku.’”