Kimseye söyleyemediklerim uzun, kara bir tren olup geçiyor dağların üzerinden. Zamanın azaldığını düşünmek, bana verilmiş ömrü ne kadar yaşayabildiğimi sorgulatıyor bugünlerde. İyi ve güzel anılarımın yanında boşa geçmiş, yanlış yaşanmış yıllarım karmakarışık duruyor. O dağınıklık beni telaşlandırıyor. Onlar öyleydi, ben böyleydim, haklıydım, haksızdım, yanlıştı,doğruydu, o yaptı, ben yapamadım derken nasıl da çarçur ediyormuş meğer insan hayatını.