“ Ben diyorum ki,” diye gürledi tuhaf karınca, “ Tutsaklık ölümden zordur, diyorum. Sizse bana çatıyorsunuz.Umutsuzluk bunun neresinde?“
“Umutsuzluk ölmekte,“ dedi yaşlı karınca… “ Öldüreceğimize kendimizi, savaşa savaşa ölürüz.”
“ Kıyamete kadar fillerin kölesi olarak yaşamak… Böylesi yaşam yaşamaya değer mi?
“Değer, yaşamak her şeye değer. “ dediler karıncalar. “Ölüm umutsuzluktur, oysaki en kötü yaşamda bile her gün umut güneş çiçeği gibi açar. “