unutmanın binbir çaresi var diye yazmıştı biri,
sanırım unutması gereken şeyler yaşamayan biri.
çok zordur unutmak, veda edersin geçmişe
kedere veda etmekte zor olurmuş
adı kader olana.
bir söz bir bakış her şey bir ana bağlıdır,
veda ettiğin yere koşarak dönersin böyle anlarda.
oysa bacakların hareket bile etmez,
ama sen dönersin oraya...
insan böyledir biraz,
istemediği bir yaşama razı olmamak için
istenmeyen başka şeyleri devreye sokar.
seviyor numarası yapar,
gerçek olana kadar.
ama sevginin zorunluluk gibi
bir amacı yoktur.
her şey anlamsız geliyor yine
başta mutluluk sonra hüzün
mutluluk daha anlamsız
üzerime yakışmayan
hep bir beden büyük gelen
ceket gibi.
bu yazıyı yazmak gibi anlamsız
kimsenin anlamadığı
karmaşık harfler