Böyle şeyleri daha önce fark etmezdi ama şimdi Büyük Hanım’ın yanında, girişin pisliğinden, apartmana girer girmez genizlerine dolan havagazı, nem ve yemek karışımı kokudan, yer yer boyaları dökülmüş, kelleşmiş duvarlardan utanıyordu; elinden gelse çöpleri karıştıran kirli kedileri, sokaklarda başıboş gezen ve yiyecek arayan köpekleri Büyük Hanım’ın gözünden saklayacaktı. Çünkü böyle şeyleri, çocukluğu boyunca kendisine yasemin veren, bembeyaz giysiler içinde görmeye alıştığı Büyük Hanım’la hiç bağdaştırmıyordu. Büyük Hanım ayrı bir dünyaya, geçmişe aitti; kendisi ise Roxy’yle birlikte şimdiki zamanda yaşıyordu. Daha pis, daha karmaşık, daha kaba da olsa kendi zamanlarıydı bu. Kanlarını kaynatan, kasıklarına ateş salan kendi zamanları.
"Dünyanın bu bölgesinin tarihi, birbirinin mülküne konma tarihi. Mücadelelerin, savaşların çoğunun altında mülk kavgası var. Boşalan evler, dolan evler, mülk davaları, insanoğlunun barınma ihtiyacı, başının üstünde bir çatı bulunması temel gereksinimi, tarih boyunca birçok trajediye yol açmış."